Is het stereotype beeld wat de media ophangt over jongeren wel juist? Zitten alle jongeren thuis lam voor hun scherm en doen ze niets anders als internetten, gamen, chatten en muziek downloaden? Zal deze generatie jongeren de wereld in gaan als ‘generatie zitvlak’? Als we de media mogen geloven wel, maar dit geeft wel een heel vertekend beeld.
Uit onderzoek blijkt namelijk dat de overgrote meerderheid van de jongeren van (10 t.e.m. 17 jaar) wel naar TV kijkt, computerspelletjes speelt, surft op het internet, DVD’s kijkt, naar muziek luistert en naar de bioscoop gaat, maar toch beoefent ¾ van die jongeren ook nog een sport (72%)!
Het zijn vooral de ‘thuisactiviteiten’ die de indruk wekken dat de vrije tijd van ‘de jeugd van tegenwoordig’ helemaal wordt opgeslorpt door multi-media. Vroeger werden spelletjes voornamelijk meer buiten gespeeld en was de interactiviteit met leeftijdgenootjes groter. Maar activiteiten toen konden net als nu een éven grote obsessie zijn.
De grootste boosdoener van die thuisactiviteiten is de televisie; maar liefst alle jongeren kijjken TV (98%) en zijn er moeilijk van weg te slaan. Hier hebben de ouders zelf een belangrijke pedagogische taak te vervullen: in plaats van erover te klagen zouden ze hun kinderen naar een sportclub kunnen sturen, (een veel betere manier om de remote te heroveren).
Dit vergt natuurlijk wel genoeg vertrouwen om je kind los te laten en een eigen leven te laten leiden. Niets is beter voor je gemoed dan een groepsactiviteit die onder leiding staat van andere volwassenen. Zo’n sportclub leert je ook veel door sociale omgang en groepsdynamiek. Concentratie, inspanning, assertiviteit maken allemaal deel uit van sport, maar wat vooral van belang is: jongeren zijn niet de passieve zetelplantjes die ze thuis worden maar bruisende en bulderende vulkanen (niet verwarren met die van star-trek) die zichzelf leren aanvoelen en uiten en zelfzeker door het leven zullen gaan.
Tijdens de adolescentie genieten zowel de sportieve als culturele activiteiten minder belangstelling. En dat is wel normaal natuurlijk als je interesse ineens naar het andere geslacht uitgaat. Maar dit is ook niet altijd even positief, meestal lijden schoolresultaten hier het meeste onder.
Dus ook hier zou een sport of krijgskunst waarin men leert om assertiver en objectiever tegenover zijn/haar omgeving te staan een belangrijke rol kunnen vervullen. Er is natuurlijk geen garantie dat jongeren ook echt aanleren om zichzelf los te maken, te ontwikkelen en te uiten, maar ze krijgen zo wel tenminste de kans daartoe.
En ondanks het aanbod van sportsoftware op de verschillende gameconsoles, staat dit natuurlijk ver af van de ervaring van écht sporten en je in het zweet werken. Mensen hebben graag het gevoel dat ze ergens controle over hebben, dingen kunnen manipuleren en veroorzaken – zo zijn er zelfs spelletjes voor -5 jarigen op een i-pad verkrijgbaar. Maar uiteindelijk leren jongeren door het beoefenen van een sport of discipline als krijgskunst het grootste goed van allemaal beheersen: hun eigen lichaam en geest.
